20.11.2008

วันนี้ครบรอบ 3 เดือนแล้วสิเนอะ
สำหรับคนพิเศษคนนึงของเรา

เมื่อวานก็ครบรอบ 1 เดือนของเด็กน้อยตาดำๆ
ป้าคิดถึงว่ะ หนูน้อย
อยากไปหา แต่ไกลเหลือเกิน
เลิกงานก็ 5 โมงกว่าละ
แล้วกว่าจะเสด็จอีก 555

หวังว่าโตมาจะเป็นเด็กดี เชื่อฟังแม่กับป้าและตายาย นะ

........................................

อิจฉาคนอื่นจัง...
ได้ทำในสิ่งที่เราอยากทำ แต่เราก็ยังทำไม่ได้
ทั้งๆ ที่เราก็พยายามเหมือนกันแท้ๆ
นั่นเพราะว่า.. ทุกอย่างมันต้องใช้เงินจริงๆ
อยากจะเรียนต่อ ก็ต้องใช้เงิน
เรามันโชคร้ายเอง ที่ไม่มีคนอุปถัมภ์ คอยส่งเสียค่าเทอมแพงๆ

เราคิดถึงอนาคต และก็วางแผนไว้ตั้งแต่ตอนเรียนแล้วล่ะ
ว่าจะไปเรียนรามฯ เนี่ยแหล่ะ ใกล้ๆ บ้านดี
ทำงานเก็บเงินเองก่อน
แต่ไม่รู้จะมีเงินให้เก็บรึเปล่า TT__TT
เงินเดือนน้อยมากกกกกกกกกก ถึงมากที่สุด
ใครรู้ก็คงตกใจ
ขนาดคนจบ ป.4 เขายังได้เงินเดือนเยอะกว่าเลยอ่ะ
แถมให้ทำเกี่ยวกับบัญชีอีก
ได้ข่าวว่าในใบ รบ. ดิฉันจบคอมฯ -- --
จะบอกว่าเพราะเขาไม่รู้จักเรามาก่อน.. ก็ไม่ใช่
เจ้านายบริษัทนี้นี่ เห็นกันมาตั้งแต่เด็กๆ เลยนะ
ตอนฝึกงานเราก็ไปฝึกกับเขา
ไปทำงานให้เขาตั้งแต่ ม.ต้นจนถึงปัจจุบัน
ปิดเทอมที ก็ทำที
เกิดมาจน ทำไงได้วะ
ที่มีดี ก็ความตั้งใจ ความพยายามนี่แหล่ะ
แต่บางครั้งก็ท้อมากๆ
ท้อจนใครๆ ก็คงไม่รู้ ว่าเราคิดโง่ๆ อะไรบ้าง
ถ้าไม่มีความฝัน ไม่มีกำลังใจจากอัคคุงนี่ก็คง...

ปัญหากระทบจิตใจเยอะมากเลยปีนี้
ปีหน้าถ้าดีกว่านี้ .. จะดีใจมากเลย

ที่มีกำลังใจ มีแรงใจ อยู่ได้ทุกวันนี้
ก็เพราะคนในรูป..คนนี้ TT_________TT

. . .

. .

.

ข อ แ ค่ มี เ ธ อ . . .
ยังไงฉันก็จะสู้ต่อไปนะ .. อัคคุง